Το Λεξικό της Κυριαρχίας.

Το Λεξικό της Κυριαρχίας.

ανάπτυξη: α) όρος της ανθρωπολογίας που αναφέρεται στη σωματική διάπλαση του ανθρώπινου σώματος και στην καλή λειτουργία της υγείας. β) όρος της οικονομίας που αναφέρεται στην αποψίλωση δασών, στον εμπλουτισμό εδαφών με υδροκυάνιο, στο τσιμέντωμα παραλιών και στο στολισμό των βουνοκορφών με ανεμογεννήτριες ύψους 100 μέτρων. Θα φέρει μείωση του χρόνου αναμονής στις ουρές του ΟΑΕΔ, αφού οι επιχειρήσεις που θα εγκατασταθούν θα δίνουν στους ντόπιους ιθαγενείς μισθούς τουλάχιστον 200 ευρώ το μήνα.

αναρχία: Σατανική θεωρία, κατασκευασμένη από σκοτεινούς κύκλους τους οποίους χρηματοδοτεί ο Σόρος. Όσοι την ασπάζονται αποκτούν τρία κέρατα, δύο ουρές και τρώνε μόνο παιδάκια. Μέσα από τις εστίες ανομίας τους (βλ. λήμμα) απεργάζονται την καταστροφή του πλανήτη, ίσως και ολόκληρου του ηλιακού συστήματος. Οι ίδιοι ισχυρίζονται ότι παλεύουν για μια κοινωνία ισότητας, αλληλεγγύης και ελευθερίας, αλλά αυτοί έτσι κι αλλιώς είναι ύποπτοι και κουκουλοφόροι (βλ. λήμματα).

άνεργος: Άχρηστος, ανεπρόκοπος, τεμπέλης και κοπανατζής που δεν ψάχνει αρκετά σκληρά για δουλειά. Έχει και το θράσος να θέλει να ζήσει, ζητώντας κρατική βοήθεια.

ανομία: Οποιαδήποτε δράση έρχεται σε αντίθεση με την κυβέρνησή σου και τα συμφέροντα του κεφαλαίου.

ανταγωνιστικότητα: Η τέχνη του να παράγεις περισσότερο, γρηγορότερα και με μικρότερο μεροκάματο από τον διπλανό σου. Στην τέχνη αυτή οφείλουν να εκπαιδευτούν ολόκληροι λαοί, σύμφωνα με το αξιοζήλευτο παράδειγμα της Κίνας. Άλλωστε η δουλειά είναι προκοπή και τα λεφτά δεν φέρνουν την ευτυχία.

αξιοποίηση: Ξεπούλημα κάθε δημόσιας περιουσίας σε κάποιον που έχει καταφέρει στις πλάτες του λαού να βγάλει πολλά λεφτά. (βλ. αποκρατικοποίηση)

απεργία: Πράξη καταστροφική για την εθνική οικονομία και τη δημόσια τάξη. Όσοι προβαίνουν σε αυτή είναι ανεπαρκώς παραγωγικά όντα, που δεν γνωρίζουν τη χαρά και την κοινωνική προσφορά της ανταγωνιστικότητας.

αποκρατικοποίηση: Συνώνυμο της αξιοποίησης.

αποταμίευση: Λέξη που κανείς δεν θυμάται πια τι σημαίνει. Σήμερα πραγματοποιείται μόνο από όσους έχουν λογαριασμό σε ελβετική τράπεζα.

αστυνομία: Ιδιαιτέρως χρήσιμη σε κάθε καθεστώς υπηρεσία. Στα καθήκοντά της είναι να τσακίζει κεφάλια απεργών, να συλλαμβάνει υπόπτους, να φυλακίζει διαδηλωτές και μετανάστες. Εξασφαλίζει ότι οι πρεζέμποροι, οι σωματέμποροι και οι νεοναζί μαχαιροβγάλτες θα συνεχίσουν να επιτελούν το θεάρεστο έργο τους. Φροντίζει να επικρατεί ησυχία, τάξη και ασφάλεια που απαιτείται ώστε οι υπήκοοι να εκτελούν τις υποχρεώσεις τους απέναντι στο κράτος και στα αφεντικά κάθε είδους.

ασφάλεια: Υπέρτατη έννοια, για χάρη της οποίας πρέπει να θυσιάζεται η ελευθερία και η αξιοπρέπεια. Συναντάται με το ησυχία και τάξη, κατά τα πρότυπα του απριλιανού καθεστώτος.

βία: Απαράδεκτη έννοια που πρέπει να καταδικάζεται από όπου και αν προέρχεται, εκτός κι αν ασκείται από την αστυνομία σε διαδηλωτές ή απεργούς ή καταληψίες. Εξαθλίωση, ανεργία, χαράτσια, πείνα, απολύσεις, είναι φυσιολογικές καταστάσεις και δεν έχουν καμία σχέση με βία.

βιβλίο: Απαγορευμένο αντικείμενο με το οποίο πιστοποιείται ότι ο κατηγορούμενος γνωρίζει να διαβάζει, επομένως είναι ένοχος. Όποιος έχει ανοίξει περισσότερα από δύο στη ζωή του απαγορεύεται να προσληφθεί στα σώματα ασφαλείας.

ΓΑΔΑ: Εξωτικός προορισμός στη Λεωφόρο Αλεξάνδρας στην Αθήνα. Εκεί η αστυνομία κάνει ηλεκτροσόκ, ξυλοκοπεί και σβήνει τσιγάρα στα σώματα υπόπτων. Τα βασανιστήρια συμπληρώνονται με την κατασκευή ενόχων και την πραγματοποίηση εικονικών εκτελέσεων· άλλωστε υπάγεται στο Υπουργείο Προστασίας του Πολίτη. Λόγω επιτυχημένου franchise, παραρτήματά της εντοπίζονται σε κάθε πόλη της χώρας.

γιάφκα: α) κάθε σπίτι που έχει μπουκάλια μπύρας. β) κάθε σπίτι που έχει βιβλία. γ) κάθε σπίτι που έχει εργαλεία. δ) κάθε σπίτι που εχει ηλεκτρονικό υπολογιστή ε) κάθε σπίτι ή χώρος που έχει ένα ή περισσότερα από τα παραπάνω. στ) το σπίτι κάθε αγωνιζόμενου ανθρώπου.

ΔΕΗ: Φιλική προς το περιβάλλον επιχείρηση, που είναι πολύ χρήσιμη για να εισπράττει το κράτος φόρους από όσους δεν μπορούν να ζήσουν χωρίς ρεύμα. Δευτερευόντως, παρέχει ρεύμα στην ελίτ που μπορεί να το πληρώσει.

Δένδιας: Το πιο παραδοσιακό εξαγώγιμο προϊόν της Κέρκυρας, μετά το κουμ-κουάτ. Κατέχει ξεχωριστή θέση στην καρδιά μας, για τις ακούραστες προσπάθειές του να εξαφανίσει τους μετανάστες, τα αναρχοκομμούνια, τις καταλήψεις και άλλες τέτοιες τρομερές πληγές της μέσης ελληνικής οικογένειας. Μια σοφή επιλογή του κερκυραϊκού λαού.

δημοκρατία: α) το πολίτευμα στο οποίο οι πολίτες ψηφίζουν κάποιον για να κάνει ό,τι του γουστάρει για τα επόμενα 4 χρόνια. β) το πολίτευμα στο οποίο 10 αρνιά διαλέγουν ποιος από τους 3 λύκους θα αποφασίσει για το μεσημεριανό γεύμα.

δημοσιογράφος: Μοναδικός γνώστης της απόλυτης αλήθειας, πάνω σε οποιοδήποτε ζήτημα. Έχει αναλάβει επαγγελματικά τη μετατροπή κάθε σκεπτόμενου ανθρώπου σε εξημερωμένο ζώο. Όσοι αποκλίνουν έστω και λίγο από αυτό τους το καθήκον απολύονται και διώκονται.

διαδηλωτής: Εγκληματική φυσιογνωμία. Προσπαθεί να διεκδικήσει τη ζωή του με πορείες, καθιστικές διαμαρτυρίες, συγκεντρώσεις και άλλες άνομες πράξεις.

ΔΝΤ: Φιλανθρωπικός διεθνής οργανισμός. Ισχυρίζεται ότι σώζει χώρες από την οικονομική καταστροφή. Κάποια στιγμή ενδεχομένως να τα καταφέρει. Προς το παρόν στις χώρες στις οποίες παρενέβη επανεμφανίστηκαν η χολέρα και η πανούκλα.

δουλεία: Κατάσταση κατά την οποία ο σκλάβος εργάζεται δωρεάν ή με ελάχιστη αμοιβή για το αφεντικό του. Ο αφεντης αναλαμβάνει τη σίτιση και τη στέγασή του, και πληρώνει επιστάτες για την επιτήρησή τους. Καμία σχέση με τη σημερινή έννοια της δουλειάς, η οποία είναι απλώς ομόηχη λέξη.

δουλειά: Κατάσταση κατά την οποία ο εργαζόμενος εργάζεται απλήρωτος ή με ελάχιστη αμοιβή για το αφεντικό του. Το αφεντικό δεν αναλαμβάνει ούτε τη σίτηση και τη στέγασή του, ενώ δεν χρειάζεται να πληρώνει επιστάτες. Σε αντίθεση με το σκλάβο, ο εργαζόμενος επιδιώκει να είναι πάντα παραγωγικός. Επίσης σε αντίθεση με το σκλάβο, ο εργαζόμενος είναι ευγνώμων στο αφεντικό του.

έθνος: Επίπλαστη έννοια, για χάρη της οποίας οφείλεις να βγάζεις το σκασμό, να πληρώνεις τους φόρους σου, να δουλεύεις με σκυμμένο το κεφάλι και ενδεχομένως να πας να σκοτωθείς σε κάποιο πεδίο μάχης. Ένας λόγος για να νιώθει υπερήφανος κάποιος που δεν έχει κανένα άλλο λόγο να νιώθει υπερήφανος. Το μοναδικό συνδετικό στοιχείο ανάμεσα σε εσένα, τον Μπόμπολα, τον Λαυρεντιάδη και τον Πάγκαλο.

εκκλησία: Μηχανισμός ηλικίας 2000 ετών, που στο πέρασμα των αιώνων έχει υπηρετήσει πιστά κάθε μορφή εξουσίας. Διδάσκει την Αυτονόητη Αλήθεια, ότι δηλαδή ο άνθρωπος πρέπει να υπομένει τα πάντα σε αυτή τη ζωή ώστε να ζήσει ευτυχισμένος όταν πεθάνει.

εκπαίδευση: α) τρόπος με τον οποίο μαθαίνουμε στο σκύλο μας να μας φέρνει τις παντόφλες. β) η απόπειρα του κράτους να πράξει το ίδιο με τους ανθρώπους, μέσα σε σχολεία, πανεπιστήμια, κλπ.

ελευθερία: Έννοια επιβλαβής για τις επενδύσεις, την οποία διεκδικούν κάτι αναρχοκομμούνια. Σύμφωνα με τον Παττακό, “η πολλή βλάπτει”, πράγμα το οποίο φανερά ασπάζεται και η σημερινή τρικομματική κυβέρνηση.

επενδυτής: Κάποιος που βγάζει πολλά χρήματα χωρίς να έχει δουλέψει ούτε μια ώρα στη ζωή του.

επίδομα: Πλουσιοπάροχη κρατική βοήθεια που χορηγείται σε όσους έχουν ένα χέρι, ένα πόδι, ένα μάτι, επτά παιδιά, ένα σκύλο και σύζυγο με τύφο.

θυσία: Η χαρά που έχει κάθε πολίτης να εξοντωθεί, για το καλό της οικονομίας. Από αισθήματα αλτρουϊσμού, η πολιτική και οικονομική εξουσία αφήνει αυτή τη χαρά για την υπόλοιπη κοινωνία.

καπιταλισμός: Ενα πολύ καλό οικονομικό σύστημα. Μοναδικό του μειονέκτημα, ότι είναι καταστροφικό για το ανθρώπινο είδος, τα ζώα, τα φυτά και κάθε μορφή ζωής.

καταλήψεις: Πρώην εγκαταλελειμμένα κτίρια, που κάποιοι αναρχικοί τόλμησαν να τα μετατρέψουν σε εστίες αντίστασης στο λατρεμένο μας καθεστώς. Γνωστές και ως εστίες ανομίας, ο χειρότερος εχθρός για κάθε χουντικό παππού, κάθε χρυσαυγίτη και τον υπουργό Ν. Δένδια.

κουκουλοφόρος: α) κακομαθημένος διαδηλωτής που προσπαθεί να προστατέψει τον εαυτό του από τα χημικά της αστυνομίας. β) κακομούτσουνος διαδηλωτής χωρίς επαρκή φωτογένεια για να εμφανιστεί στα κεντρικά δελτία ειδήσεων. γ) πποιοσδήποτε διαδηλωτής συλλαμβάνεται. δ) κάθε ψηφοφόρος του ΣΥΡΙΖΑ.

κράτος: Μηχανισμός που φορολογεί, απαγορεύει, φυλακίζει, νομοθετεί, επιστρατεύει και γενικά κάνει κουμάντο στα πάντα. Χωρίς αυτό ο άνθρωπος θα ήταν φοβερά δυστυχισμένος.

κωλοτούμπα: Γυμναστική άσκηση που μεσολαβεί ανάμεσα στην προεκλογική και μετεκλογική περίοδο. Στο άθλημα διαπρέπουν όλοι ανεξαιρέτως οι πολιτικοί της δημοκρατίας σε ολόκληρο τον κόσμο.

μετανάστες: Ύποπτοι τύποι αγνώστου προελεύσεως που παρασιτούν εις βάρος της κοινωνίας γιατί παίρνουν από τους ντόπιους τα καλύτερα επαγγέλματα όπως καθαριστής τζαμιών στα φανάρια, χαρτομαντηλοπώλης, αναπτηροπώλης, ομπρελοπώλης και άλλα αναδυόμενα ανταγωνιστικά επαγγέλματα με μέλλον.

ΜΜΕ: Όπλο κάθε καθεστώτος για τη διαιώνιση της κυριαρχίας του. Αντικατέστησε τα τανκς. Αντί να ρίχνει εκρηκτικά βλήματα στο λαό, τα προσλαμβάνει για να του ερμηνεύουν την πραγματικότητα από τα τηλεπαράθυρα.

μνημόνιο: Άκρως σημαντική και ωφέλιμη διεθνής σύμβαση που ορίζει το αυτονόητο: ότι για να σωθεί μια χώρα, δηλαδή το τραπεζικό της σύστημα, πρέπει να εξοντωθεί ολόκληρος ο πληθυσμός της.

μπουκάλι: Δοχείο, ενίοτε πλαστικό, αλλά συνήθως γυάλινο. Χρησιμοποιείται για την εμφιάλωση αναψυκτικών και αλκοολούχων ποτών. Όταν είναι άδειο και σε χέρια αναρχικού, μετατρέπεται αυτόματα σε όπλο μαζικής καταστροφής, ικανό να καταστρέψει την Αθήνα, τη Θεσσαλονίκη, την Πάτρα και άλλες μεγάλες πόλεις.

νεοφιλελευθερισμός: Προωθημένη μορφή καπιταλισμού. Δυστυχώς δεν έχει κανέναν οπαδό στο ανθρώπινο είδος. Παρόλα αυτά, εφαρμόζεται παντού.

νοικοκυραίος: Το ιδανικό είδος πολίτη: αδίστακτο και αιμοβόρο κτήνος που θέλει να ζει με ησυχία, τάξη και ασφάλεια. Μπροστά στη βόλεψή του δεν διστάζει να θυσιάσει τα ίδια του τα παιδιά.

Ξένιος Δίας: Επιχείρηση φιλοξενίας μεταναστών σε υπερπολυτελή στρατόπεδα συγκέντρωσης, κατά τα πρότυπα του Γ’ Ράιχ. Η άκρως επιτυχημένη ονομασία προέρχεται από τον αρχαίο ελληνικό πολιτισμό, αν και τότε δυστυχώς δεν υπήρχε το Γ’ Ράιχ και οι αρχαίοι αναγκάζονταν να φιλοξενούν τους ξένους στα σπίτια τους.

οικονομία: Ανώτατη θεότητα, άκρως ανεξέλεγκτη και εκδικητική. Για τον εξευμενισμό της πρέπει να θυσιάζονται ολόκληροι λαοί, με σαφή προτίμηση στα φτωχότερα κοινωνικά στρώματα.

παιδεία: Έννοια εχθρική για την ανταγωνιστικότητα και την ανάπτυξη. Για την εξαφάνισή της εφευρέθηκε η εκπαίδευση (βλ. λήμμα).

παιδί: Άχρηστο ηλικιακό στάδιο του ανθρώπου που πρέπει να τελειώσει όσο το δυνατόν νωρίτερα. Το παιδί δεν δουλεύει, δεν πληρωνει φόρους, δεν ψηφίζει, περνάει πολύ χρόνο παίζοντας, και επιπλέον έχει ανάγκη τακτικής παροχής τροφής. Μέχρι να ενηλικιωθεί και να διαμορφωθεί σε πειθήνιο πολίτη, χρησιμεύει μόνο ως φορολογικό τεκμήριο για τους γονείς του.

παραγωγικότητα: Αυτονόητο καθήκον κάθε ύπαρξης, δίχως το οποίο η ζωή δεν έχει κανένα νόημα. Όταν η παραγωγική ηλικία τελειώνει, αυτονόητο καθήκον κάθε ευσυνείδητου πολίτη είναι και ο τερματισμός της ζωής του.

παρέλαση: Κομψό και αέρινο περπάτημα που μοιάζει με της χήνας. Η μοναδική ευκαιρία κάθε ατομικής ιδιαιτερότητας να εξαφανιστεί μέσα στην ομοιομορφία και να γίνει γρανάζι μιας φονικής μηχανής που εκτελεί διαταγές. Στη μεγάλη αυτή αρετή διδάσκονται και τα παιδάκια του δημοτικού, από τον καιρό του Ιωάννη Μεταξά.

πατρίδα: Η γη στην οποία έτυχε κάποιος να γεννηθεί. Κατέχει τη μαγική ιδιότητα να συμφιλιώνει όλους όσους γεννήθηκαν σε αυτήν, αφέντες και σκλάβους, γαιοκτήμονες και κολίγους, εκμεταλλευτές και εκμεταλλευόμενους. Η διαφορά είναι ότι οι εκμεταλλευόμενοι έχουν την ψευδαίσθηση ότι η γη αυτή είναι δική τους, ενώ οι εκμεταλλευτές την έχουν όντως δική τους.

πατριώτης: α) το μεγαλύτερο θύμα της ιστορίας. Πρόθυμος να υποστεί κάθε είδους θυσία που θα απαιτήσουν από αυτόν τα αφεντικά του, νομίζοντας ότι έτσι κάνει καλό στην πατρίδα του. β) η μάσκα που φοράει ο εθνικιστής για να κινείται πιο άνετα.

πορεία: Φαινόμενο επιβλαβές για την ομαλή εμπορική δραστηριότητα και τις επενδύσεις, που πρέπει να διαλύεται με χημικά, ξύλο και προσεχώς με σφαίρες.

στέγη: Πολυτελές κατασκεύασμα που προστατεύει το ανθρώπινο σώμα από τα καιρικά φαινόμενα και επομένως λειτουργεί ως φορολογικό τεκμήριο. Αν και εξαιρείται το χαρτόκουτο του άστεγου, σύμφωνα με τις αρχές του νεοφιλελευθερισμού, αυτό δεν θα έπρεπε να συμβαίνει.

στρατός: Υποχρεωτικός εγκλεισμός σε περιφραγμένες εγκαταστάσεις, όπου ο άνθρωπος εκπαιδεύεται για να σκοτώνει άλλους ανθρώπους, σύμφωνα με τις διαταγές των αφεντικών του, αποκτώντας έτσι την αντρίλα που πάντα ήθελε και του έλειπε.

σύλληψη: Αυτό που αξίζει σε κάθε διαδηλωτή. Οφείλει να συνοδεύεται απαραίτητα από πολύ ξύλο και προσαγωγή στη ΓΑΔΑ ή στα κατά τόπους παραρτήματά της.

συνταξιούχος: Άχρηστο και παρασιτικό υποκείμενο χωρίς παραγωγικότητα. Ασυνείδητος πολίτης που συνεχίζει να ζει παρόλο που απέχει από την παραγωγική διαδικασία.

τεκμήριο: Φορολογήσιμο περιουσιακό στοιχείο που αποδεικνύει ότι δεν είσαι άστεγος. Περιλαμβάνονται όλες οι εκφράσεις πολυτελούς διαβίωσης, όπως αυτοκίνητο, σπίτι και παιδί.

τηλεθεατής: Ο άνθρωπος που ποτέ δεν κατάφερε να εντοπίσει το κομβίον απενεργοποίησης της τηλεόρασης, με αποτέλεσμα να εκτεθεί σε μη αναστρέψιμη εγκεφαλική βλάβη, ισοδύναμη με λοβοτόμηση με ψαροντούφεκο. Το καλύτερο είδος ψηφοφόρου.

τηλεόραση: Ορθογώνιο κουτί που με μαγικό τρόπο διαμορφώνει την πραγματικότητα. Όποιος δεν παρακολουθεί, βρίσκεται εκτός πραγματικότητας. Συνοδεύεται από κομβίον απενεργοποίησης, το οποίο κανείς δεν φαίνεται να μπορεί να εντοπίσει.

τράπεζα: Απαραίτητη για την οικονομία επιχείρηση που δανείζεται χρήμα με 0,5% και το ξαναδανείζει στα κράτη και τους πολίτες με 20%. Αν η τράπεζα φαληρίσει από τη ριψοκίνδυνη αυτή δραστηριότητα, το κράτος θα βάλει τους πολίτες του να καλύψουν τις ζημιές, προκειμένου η τράπεζα να είναι σε θέση να τους ξαναδανείσει τα χρήματα που αυτοί της έδωσαν.

υγεία: Άχρηστη για το κράτος δημόσια δαπάνη που επιβαρύνει τον προϋπολογισμό και γι’ αυτό πρέπει να περικοπεί. Αυξάνει το προσδόκιμο όριο ζωής των υπηκόων και κατά συνέπεια αυξάνει τον αριθμό των συνταξιούχων και εμποδίζει τη μείωση των ανέργων. Οι ευσυνείδητοι πολίτες που θέλουν το καλό της πατρίδας, καλούνται όταν είναι ασθενείς να κόβουν βεντούζες για να μην επιβαρύνουν τον κρατικό προϋπολογισμό.

ύποπτος: Ένοχος μέχρι αποδείξεως του εναντίου. Εκτός αν πρόκειται για αναρχοκομμούνι, οπότε ένοχος σκέτο. Στην περίπτωση μπάτσων και φασιστών ο όρος είναι συνώνυμος με το αθώος.

φασίστας: α) δίποδο ανθρωποειδές που λατρεύει το κράτος, την αστυνομία, το στρατό, τις παρελάσεις, το έθνος, την εκκλησία και την εκπαίδευση, ενώ μισεί την παιδεία, τις απεργίες, τις καταλήψεις, τα βιβλία, την ελευθερία και τους μετανάστες. Παρά τις εμφανείς ομοιότητές του με τον άνθρωπο, δεν πρέπει να συγχέεται με αυτόν, καθώς αποτελεί διαφορετικό είδος. β) καμία σχέση με τα μέλη της Χρυσής Αυγής, καθώς οι τελευταίοι είναι νεοναζί. γ) ο Δένδιας.

φόρος: Απαραίτητη συνεισφορά κάθε ευσυνείδητου πολίτη προς το κράτος, προκειμένου αυτό να μπορεί να συνεχίζει να φυλακίζει, να πληρώνει τους τραπεζίτες δανειστές του, να ρίχνει τις βόμβες του σε άλλα κράτη και άλλα τέτοια χρήσιμα πράγματα, δίχως τα οποία το ανθρώπινο είδος δεν θα μπορούσε να υπάρχει.

φυλακή: Αν χρειαστεί, θα χωρέσουμε όλοι.

Χρυσή Αυγή: Νόμιμο πολιτικό κόμμα. Δεν απαρτίζεται πια μόνο από μπράβους, νταβατζήδες και ρουφιάνους. Είναι αντίθετη στους διαδηλωτές, στους μετανάστες, στα αναρχοκομμούνια και στις εστίες ανομίας. Οποιαδήποτε ταύτιση απόψεων με τη δημοκρατική κυβέρνηση είναι εντελώς συμπτωματική. Οι φήμες που τους θέλουν νεοναζί μαχαιροβγάλτες είναι κακόβουλες και εξυπηρετούν μικροπολιτικά συμφέροντα.

ψήφος: Το μοναδικό σημείο που διαφοροποιεί την αστική κοινοβουλευτική δημοκρατία από μια δικτατορία και άρα αποδεικνύει ότι η δημοκρατία είναι σαφώς καλύτερη ως πολίτευμα.

ψηφοφόρος: Ευπαθής κοινωνική ομάδα. Θύμα συστηματικής και κατ’ εξακολούθηση εξαπάτησης λόγω παντελούς απουσίας κριτικής σκέψης. Εναποθέτει τη ζωή του σε άλλους που γνωρίζουν καλύτερα τις ανάγκες του από τον ίδιο. Έχει εξαπατηθεί τις τελευταίες 40-50 φορές. Μετά βεβαιότητας θα συμβεί το ίδιο και τις επόμενες τόσες.

Κείμενο για την υπόθεση του Ερημίτη.

ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΟ ΞΕΠΟΥΛΗΜΑ ΤΟΥ ΕΡΗΜΙΤΗ

Παράθεση ειδησεογραφίας: Ο Ερημίτης, περιοχή στη βόρεια Κέρκυρα έκτασης 490.000 τ.μ., “νοικιάζεται” από την αρμόδια υπηρεσία ξεπουλήματος του δημόσιου πλούτου (ΤΑΙΠΕΔ) για 100 χρόνια, με αντίτιμο 23 εκ. ευρώ στην NCH Capital. Το κράτος διατείνεται ότι το όφελος για το δημόσιο θα είναι 98 εκατομμύρια ευρώ, διότι συνυπολογίζει σε αυτό και το ύψος της “επένδυσης” του ιδιώτη (75 εκατομμύρια), λες και αυτή η “επένδυση” θα ανήκει στο κράτος… Το τρομερό αυτό ποσό των 23 εκατομμυρίων θα κατατεθεί φυσικά -στο σύνολό του-, στους ειδικούς λογαριασμούς για την αποπληρωμή των μνημονιακών δανείων. Από τα 490.000 τ.μ. τα 320.000 θα παραμείνουν προσβάσιμα στο “ευρύ κοινό”, και παραχωρούνται στον “επενδυτή” μόνο 36.000τ.μ. για “ήπια τουριστική ανάπτυξη”.

Ανάλυση ειδησεογραφίας: Η (άκρο)δεξιά φασίζουσα τρικομματική κυβέρνηση εκτάκτου ανάγκης “νοικιάζει” – ουσιαστικά πουλάει – τον Ερημίτη με αντίτιμο περίπου 47 λεπτά του ευρώ το τ.μ. ανά έτος. Ή αν προτιμάμε μεγαλύτερους αριθμούς, ο Ερημίτης κοστίζει στους επενδυτές 469 ευρώ το στρέμμα, το χρόνο. Αυτά είναι τα τρελά ποσά που θα πάρουν οι δανειστές για την αποπληρωμή των δανείων. Δανείων τα οποία συνάπτονται και οδηγούν σε φτώχεια, εξαθλίωση και αυτοκτονίες καθημερινα τα κατώτερα κοινωνικά στρώματα της χώρας. Αλλά σώζουν τις τράπεζες. Παρένθεση: η μεταφορά του εξοπλισμού, των υποδομών και των προσωπικών αντικειμένων από την κατάληψη Villa Amalias κόστισε (σε σχέση με την ετήσια τιμή ανά στρέμμα) στο δήμο αθηναίων το εκατονταπλάσιο (45.000 ευρώ), χωρίς να υπολογίσουμε πόσο κόστισε η οχύρωση του χώρου από το Δήμο Αθηναίων, ώστε το κτίριο να παραμείνει άδειο. Επιπλέον, η επί τρίμηνο φύλαξη του καμμένου από φασίστες κτιρίου της κατάληψης Δράκα στην Κέρκυρα (ώστε να μην ανακαταληφθεί και επιχειρηθεί η ανακατασκευή του) κόστισε στο Γ.Ν.Κ. το 25πλάσιο (13.000-14.000 ευρώ). Συνέχιση ανάλυσης: σύμφωνα με το σχέδιο, 170.000 τ.μ. θα μείνουν κλειστά για τους επισκέπτες, ή αλλιώς θα απευθύνονται μόνο σε όσους πληρώνουν τους ενοικιαστές, άλλωστε μάλλον δεν θα υπάρχουν επισκέπτες. Αναφορικά με την “ήπια τουριστική ανάπτυξη”, ας αναλογιστεί καθένας πόσο ήπια θα είναι για να χρειάζεται 36 στρέματα. Βασικο υποστηρικτικό επιχείρημα: Ναι, αλλά θα δημιουργηθούν θέσεις εργασίας.

Παράθεση γεγονότων: Ο Ερημίτης είναι μία έκταση η οποία περιλαμβάνει περίπου 725 μέτρα ακτογραμμής, δασική περιοχή, ημιορεινούς όγκους, παραλιακά οικοσυστήματα, καθώς και 3 λίμνες που φιλοξενούν σπάνια χλωρίδα και πανίδα, μεταξύ των οποίων και η υπό εξαφάνιση βίδρα Lutra Lutra. Επίσης υπό εξαφάνιση πτηνά χρησιμοποιούν την περιοχή για ωοτοκία. Μαζί με τη λιμνοθάλασσα Αντινιώτη, το Καπαρέλι και τα αλβανικά οικσυστήματα, αποτελούν ένα ευρύτερο οικοσύστημα, ίσως τη μεγαλύτερη αρτηρία σπάνιων και αποδημητικών πτηνών της Ευρώπης. Το οικοσύστημα του Ερημίτη προστατεύεται από την ελληνική και διεθνή νομοθεσία με συνθήκες τύπου Νατούρα. Αδιάφορη βέβαια η “νομιμότητα” της συγκεκριμένης πώλησης, καθώς είναι αποδεδειγμένη η (μη) τήρηση των νόμων που το ίδιο το κράτος και το κεφάλαιο αποφασίζουν, όταν αυτοί δεν είναι σύμφωνοι με τα συμφέροντά τους. Πρόσφατο περιβαλοντικό παράδειγμα η περίπτωση της λίμνης Καϊάφα που από περιοχή Νατούρα, μετά τον εμπρησμό της μετατράπηκε σε Ιονία Οδό.

Σχετική σημείωση: Ο Ν. Δένδιας, ντόπιος βουλευτής και υπουργός φυσικά δεν έχει καμία αντίρρηση για την πραγμάτωση αυτής της “επένδυσης”. Άλλωστε η περίφημη τήρηση των σάπιων αστικών νόμων μας αφορά όλους, εκτός από τους νεοναζί, τους μπάτσους, το κράτος και το κεφάλαιο. Πιο συγκεκριμένα δηλαδή, αφορά όποιον τολμά να αντισταθεί με οποιονδήποτε τρόπο στη βίαιη φτωχοποίηση και στον ακόμα αγριότερο μετασχηματισμό του οικονομικού συστήματος. Και κάνα δυό ακόμα για το ξεκάρφωμα. Η χούντα των συνταγματαρχών έδειξε τον δρόμο.

Η δική μας οπτική: Το καπιταλιστικό σύστημα, που αντιμετωπίζει τη φύση ως ένα ακόμη εμπόρευμα, δε διστάζει να λεηλατήσει το περιβάλλον για να εξυπηρετήσει τα οικονομικά σχέδια ντόπιου και διεθνούς κεφαλαίου. Η ίδια τακτική λεηλασίας άλλωστε ακολουθείται και καταστρέφει την κοινωνία και τη ζωή μας, ποιός θα περίμενε να υπάρχουν ενδοιασμοί όταν πρόκειται για τη φύση; Όμως αυτό που φαίνεται να ξεχνά το κράτος και το κεφάλαιο είναι πως τα σχέδια τους, ειδικά στα ζητήματα που αφορούν τη φύση και την οικονομική εκμετάλλευσή της, συναντούν την αντίσταση των τοπικών (και όχι μόνο) κοινωνιών. Από τη Λευκίμμη ως την Κερατέα, με τους αγώνες ενάντια στη δημιουργία ΧΥΤΑ, στους αγώνες ενάντια στην εκτροπή του Αχελώου, μέχρι τους αγώνες στις Σκουριές ενάντια στην καταστροφή της χλωρίδας, της πανίδας αλλά και της ζωής των κατοίκων για την εξόρυξη χρυσού, οι κοινωνικές αντιστάσεις δηλώνουν βροντερό παρόν.

Οι θέσεις εργασίας που υπόσχονται κράτος και κεφάλαιο, ώστε να βρουν υποστηρικτές στην εν λόγω “επένδυση”, μας αφήνουν παγερά αδιάφορους. Όχι μόνο γιατί ουσιαστικά πρόκειται για μισθωτή σκλαβιά με τους απεχθέστερους όρους, ειδικά στη μνημονιακή περίοδο, όχι μόνο γιατί η απαίτηση των αφεντικών για εξευτελιστικά φθηνή εργασία θα οδηγήσει σε περαιτέρω όξυνση του εργασιακού ανταγωνισμού και του κοινωνικού κανιβαλισμού, αλλά πάνω απ’ όλα γιατί δεν αποδεχόμαστε κανένα ατομικό κέρδος, καμία “επιβίωση” κανενός εις βάρος ενός αγαθού που ανήκει σε όλους μας, εις βάρος της φύσης, της ίδιας μας της ζωής.

Το περιβάλλον, όπως και κάθε δημόσια περιουσία, δεν ανήκει στο κράτος, ανήκει σε όλους. Δεν είναι περιουσιακό στοιχείο, είναι αγαθό. Η κοντόφθαλμη λογική που οριζει την ίδια την ύπαρξη της φύσης ως εκμεταλλεύσιμη πηγή για τα οικονομικά οφέλη του κράτους και του κεφαλαίου, μας βρίσκει όχι απλά αντίθετους, αλλά και εχθρικούς. Όπως εχθρικό βρίσκει ήδη ένα τεράστιο κομμάτι της κοινωνίας, το οποίο ελπίζουμε και υποσχόμαστε να συναντήσουμε στους επερχόμενους αγώνες ενάντια στο ξεπούλημα του δημόσιου πλούτου, της δημόσιας γης. Αυτός ο αγώνας δεν είναι μόνο των κατοίκων της Κασσιόπης και της ευρύτερης περιοχής, είναι και αγώνας των κατοίκων του νησιού, είναι αγώνας όλων μας, όπως και κάθε κοινωνικός-ταξικός αγώνας. Και έτσι θα δοθεί.

Έχει έρθει η ώρα να στηθούν τα κοινωνικά οδοφράγματα, ενάντια στην “ανάπτυξη”, την “αξιοποίηση”, την εκμετάλλευση της ζωής μας.

Για μία αταξική κοινωνία χωρίς εξουσία, χωρίς εκμετάλευση του ανθρώπου και της φύσης.

Για μια κοινωνία ισότητας, αλληλεγγύης και ελευθερίας.

Κείμενο αλληλεγγύης στους 4 αναρχικούς συλληφθέντες της Κοζάνης.

  “Θεάματα Τρόμου”

1/2/2013. Συλλαμβάνονται 4 αναρχικοί, κατηγορούμενοι για ληστεία τράπεζας στην περιοχή της Κοζάνης. Από εκείνη τη στιγμή παύουν να έχουν “τα διεθνώς αναγνωρισμένα” ανθρώπινα δικαιώματα, αφού οι ένστολοι βασανιστές πιάνουν δουλειά χωρίς να χάσουν λεπτό. Οι συλληφθέντες υποβάλονται σε εξευτελισμούς και βασανιστήρια από τα αρμόδια όργανα του κράτους, ενώ ακολουθεί η άκρως προκλητική και στοχευμένη δημοσιέυση προσωπικών στοιχείων και φωτογραφιών τους.

Προκλητική καθώς, χωρίς καμία απολύτως περιστολή, οι φωτογραφίες παρουσιάζονται εμφανώς παραποιημένες, κάτι που γίνεται αντιληπτό από κάθε άνθρωπο που έχει μάτια, με σκοπό να αποκρυφτούν τα σημάδια βασανισμού και κακοποίησής τους.

Στοχευμένη, αφενός επειδή έτσι το κράτος έκτακτης ανάγκης κάνει επίδειξη βαρβαρότητας σε όποιον τολμήσει να αντισταθεί. Αφετέρου, επειδή έτσι ικανοποιεί μέχρι και τον τελευταίο υποστηρικτή του δόγματος “τάξη και ασφάλεια”, κλείνοντας καθησυχαστικά το μάτι σε εκείνο το ήδη εκφασισμένο κομμάτι της κοινωνίας που γκρινιάζει για τη μη τήρηση των νόμων. Έτσι διασφαλίζει στους οπαδούς και επενδυτές της “ανάπτυξης” ότι δε θα γίνει ανεκτή η βεβήλωση των ναών του καπιταλισμού ή και επανοικειοποίηση του κοινωνικού πλούτου. Τίποτα δε θα διαταράξει την κοινωνική ειρήνη.

Η υποκρισία της εξουσίας συνεχίζεται ακάθεκτη με τις δηλώσεις του απροκάλυπτα φασίστα Δένδια και το “αν αποδειχτεί πως υπήρξαν βασανισμοί, οι κυρώσεις θα είναι αμείλικτες“ έρχεται να συναντήσει το “όποιος έχει στοιχεία ας τα καταθέσει στον εισαγγελεα” και, εν τέλει, τη συγκάλυψη των βασανιστών αφού η ΕΔΕ έκρινε άσκοπη τη δίωξη τους. Οι δηλώσεις αυτές δεν προκαλούν καμιά έκπληξη, αν θυμηθούμε πως ο εν λόγω φασίστας μόλις πρόσφατα απείλησε με μήνυση την εφημερίδα Guardian λόγω αναφοράς στον, αποδεδειγμένο από ιατροδικαστή, βασανισμό των 15 αντιφασιστών στα μπουντρούμια της ΓΑΔΑ.

Κάθε έννοια αστικής δικαιοσύνης έχει καταρρεύσει και τα τελευταία προσχήματα πετάχτηκαν στα σκουπίδια. Την ίδια στιγμή που η κυριαρχία μιλάει για “αμείλικτες τιμωρίες”, αθωώνει ή μεταχειρίζεται ευνοΐκά μπάτσους σε περιπτώσεις ξυλοδαρμών (ζαρτινιέρα), δολοφονιών (Γρηγορόπουλος) ή δολοφονικών επιθέσεων, όπως στην περίπτωση της ανατροπής από αηΔΙΕΣ της μοτοσυκλέτας δύο νεαρών στην Κρήτη. Την ίδια στιγμή που διατυμπανίζει ότι οι δημοκρατικοί νόμοι της ισχύουν για όλους, κουκουλώνει την έμμεση δολοφονία από δημοτόμπατσους του μετανάστη Babacar Ndiayeκαι αποσιωπά το θανάσιμο τραυματισμό της Πωλίνας Κελεμπεσιώτη από διερχόμενο περιπολικό.

Φαίνεται επίσης από το γεγονός ότι ποτέ δεν είδαμε τις φάτσες των νεοναζί δολοφόνων του Sahtzat Loukman, ούτε των χρυσαυγιτών συλληφθέντων στην κατοχή των οποίων βρέθηκαν όπλα, μαχαίρια και γκλομπς. Όυτε του φασίστα από την Σπάρτη που είχε στο σπίτι του εξήντα βόμβες. Ούτε των φασιστών που μαχαίρωσαν μαθητή στο πρόσωπο, και κανενός άλλου μισάνθρωπου από όλον αυτό το συρφετό που κυνηγά μετανάστες χωρίς το φόβο κάποιας τιμωρίας, λόγω της ασυλίας που έχει από τους μπάτσους. Ή απλά επειδή είναι και ο ίδιος μπάτσος.

Η περιβόητη μηδενική ανοχή ισχύει για συγκεκριμένες κοινωνικές ομάδες. Ισχύει για τους μετανάστες χωρίς χαρτιά που είναι αδύνατο να καταγγείλουν τις ρατσιστικές επιθέσεις που δέχονται, αφού οι μπάτσοι θα τους οδηγήσουν υποχρεωτικά στα σύγχρονα στρατόπεδα συγκέντρωσης. Η μηδενική ανοχή ισχύει για τους διαδηλωτές και τους απεργούς. Ισχύει για φοιτητές που διαμαρτύρονται. Ισχύει για τις οροθετικές ιερόδουλες. Ισχύει για τους αναρχικούς που καταδικάζονται σε στημένες δίκες μέσα στο πλαίσιο ενός άτυπου ιδιωνύμου. Μηδενική ανοχή, με νομικό πάντα κάλυμα, που μεταφράζεται σε ξύλο, χημικά, μαζικές συλλήψεις, εκκενώσεις καταλήψεων και αυτοδιαχειριζόμενων χώρων, επιτάξεις, φυλακίσεις, διαπόμπευση από τα μέσα μαζικής εξημέρωσης.

Για ποιους δεν ισχύει όμως? Ασφαλώς δεν ισχύει για τους βασανιστές. Δεν ισχύει για τους ένστολους δολοφόνους, ούτε για αυτούς που δέρνουν διαδηλωτές στο δρόμο. Δεν ισχύει για τους φασίστες. Με άλλα λόγια δεν ισχύει για τους μπάτσους και τους προστατεύομενούς τους. Δεν ισχύει για τους πολιτικούς, δεν ισχύει για τους δικαστές, δεν ισχύει για τις τράπεζες, για τους πρεζέμπορους, για τους ανθρωποφύλακες. Δεν ισχύει για τα αφεντικά και τους εκμεταλλευτές.

Απλούστερα δεν ισχύει για οποιονδήποτε στηρίζει το σάπιο σύστημα που, λόγω της αναγκαίας για τη διαωνισή του αναδιάρθωσης, μετατρέπεται από κράτος “πρόνοιας” σε κράτος στυγνής καταστολής και αστυνόμευσης. Ενός κράτους που επιβάλλει τη βίαιη καταστολή και τους βασανισμούς σε στοιχείο της καθημερινότητας και της κανονικότητας. Μιας κανονικότητας που δεν ανέχεται απεργίες, διαδηλώσεις και καταλήψεις. Μιας καθημερινότητας στην οποία θέση έχουν μόνο οι τισαθευμένοι νομοταγείς πολίτες, οι εθνικόφρωνες, οι ρουφιάνοι, οι φοβισμένοι.

Ακόμα και στη χούντα, τα σημάδια των βασανιστηρίωνν φρόντιζαν να τα κρύψουν από την κοινή γνώμη. Σήμερα τα σημάδια βασανισμού είναι εμφανή υπό μορφή θεάματος. Εμφανής, όμως, είναι και η αξιοπρεπής στάση των 4 συντρόφων, οι οποίοι παρέμειναν αταλάντευτοι στον αξιακό τους κώδικα, τρίβοντας την τρομοκρατία, τα βασανιστήρια και τη διαπόμπευση στα μούτρα των φυσικών και ηθικών βασανιστών τους. 4 αναρχικοί αγωνιστές έδειξαν τι σημαίνει αξιοπρέπεια, τη στιγμή που οι πολιτικές βδέλλες αυτής της χώρας κρύβονται πίσω από γελοία προσχήματα και εξεταστικές επιτροπές κάθε είδους.

Ο τρόμος που προσπαθεί να επιβάλλει το καθεστώς ξαναγυρνάει στην πηγή του, καθώς το μόνο που καταφέρνει είναι να μας ενισχύει με περισσότερη δύναμη και πάθος για μια κοινωνία ισότητας, αλληλλεγγύης, ελευθερίας.

ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΟΥΣ 4 ΑΝΑΡΧΙΚΟΥΣ ΑΓΩΝΙΣΤΕΣ.

ΖΗΤΩ Η ΑΝΑΡΧΙΑ ΚΟΥΦΑΛΕΣ.

Κείμενο που μοιράστηκε στην αντικατασταλτική πορεία την Πέμπτη 31/1.

Καιρός να διαλέξεις στρατόπεδο

Τον τελευταίο μήνα η κυριαρχία δίνει ένα ρεσιτάλ κατασταλτικού οργίου. Μπάτσοι, ΕΚΑΜίτες και κάθε λογής γουρούνια με εντολή Σαμαρά, εκτελεστή Δένδια και τις μουλωχτές ευλογίες της Χρυσής Αυγής εισβάλλουν και εκκενώνουν τις καταλήψεις Villa Amalias, Σκαραμαγκά και προσωρινά τη Λέλας Καραγιάννη. Στο μεταξύ είχε προηγηθεί η φίμωση άλλης μιας κινηματικής υποδομής, του ραδιοφωνικού σταθμού 98FM.

Αυτή δεν ήταν η πρώτη φορά που το κράτος δείχνει τα δόντια του· είτε με την επίσημη και νομιμοποιημένη έκφανσή του, είτε με την παρακρατική και φασιστική. Ήδη από το καλοκαίρι του ’12 πραγματοποιήθηκαν μεθοδευμένες κρατικές επιθέσεις και παρακρατικοί εμπρησμοί σε κατειλημμένους και αυτοοργανωμένους χώρους· οι καταλήψεις Apertus, Δράκα, Δέλτα, η δημοτική αγορά Κυψέλης και το αυτοδιαχειριζόμενο στέκι πανεπιστημίου Ρεθύμνου αποτελούν τον απολογισμό των δύο όψεων του ίδιου νομίσματος της καταστολής.

Σε περίοδο οξυμένης συστημικής κρίσης, αυτή η λυσσασμένη επίθεση ενάντια στις καταλήψεις μόνο τυχαία δεν μπορεί να θεωρηθεί.

Οι καταλήψεις προτάσσουν μια διαφορετική λειτουργία της κοινωνίας και οργάνωσης της ζωής μας. Μιας ζωής βασισμένης σε έννοιες που η εξουσία πάντα θα προσπαθεί να καταδείξει ως άνομες και επικίνδυνες, όπως η αυτοοργάνωση, η αλληλεγγύη, η αντιεραρχία, η άμεση και ισότιμη λήψη των αποφάσεων, η αξιοπρέπεια, η ελευθερία. Σε αυτούς τους χώρους δημιουργούνται οι κατάλληλες συνθήκες και αντιδομές ώστε να ζούμε στην πράξη ό,τι προτάσσουμε για το αύριο.

Συναυλίες, αγροκολεκτίβες, αυτοοργανωμένα μαθήματα, κινηματογραφικές προβολές, θεατρικές παραστάσεις, κοινωνικά ιατρεία, βιβλιοθήκες, συλλογικές κουζίνες και χαριστικά παζάρια συνθέτουν το μωσαϊκό της κοινωνικής προσφοράς των καταλήψεων, ενώ σε αρκετές λειτουργούν επιπλέον κινηματικές υποδομές όπως τυπογραφεία, στούντιο μουσικής και ραδιοφωνικοί σταθμοί αντιπληροφόρησης.

Παράλληλα, όμως, οι καταλήψεις αποτελούν εστίες αντίστασης και αντεπίθεσης στο υπάρχον πολιτικό σύστημα.

Είναι χώροι συνεύρεσης ανθρώπων που επιδιώκουν,ενάντια στη λογική του φασισμού, του κέρδους, του ατομισμού, της μοιρολατρίας και της σιωπής, να συλλογικοποιηθούν με επιθετικό πρόσημο. Να οργανώσουν τη δράση τους και να καταστρέψουν τις σάπιες δομές της ολοκληρωτικής δημοκρατίας.

Μιας ολοκληρωτικής δημοκρατίας που έχει ήδη αποδείξει πως δε θα διστάσει να συντρίψει οποιαδήποτε φωνή αντιδρά.

Σήμερα η κυριαρχία επιτίθεται στις καταλήψεις και στον αναρχικό χώρο. Σήμερα κηρύσσει παράνομη την απεργία των εργαζομένων στα ΜΜΜ, επιτάσσοντας τους απεργούς και εισβάλλοντας με τα ΜΑΤ στο αμαξοστάσιο του μετρό. Σήμερα συλλαμβάνει φοιτητές που θέλησαν να πάρουν εξηγήσεις από τις πρυτανικές αρχές αναφορικά με την υποβάθμιση των σπουδών τους, όπως στην περίπτωση του Ιονίου Πανεπιστημίου. Σήμερα χτυπά και συλλαμβάνει τους καταληψίες του Υπουργείου Εργασίας.

Αύριο θα στραφεί εναντίον οποιουδήποτε αμφισβητήσει το καθεστώς μόνιμης έκτακτης ανάγκης, οποιουδήποτε αρνηθεί να γίνει μέρος του κοινωνικού κανιβαλισμού, οποιουδήποτε δηλώνει ανοιχτά την αποστροφή του για τους νεοναζί, οποιουδήποτε τρέφει στοιχειώδη ίχνη προοδευτισμού μέσα του και σηκώσει κεφάλι.

Αντικειμενικά το διακύβευμα είναι μεγάλο. Η πολυπόθητη “ανάπτυξη”, που τόσο χαριτωμένα ευαγγελίζονται τα αφεντικά και οι συστημικοί παπαγάλοι των ΜΜΕ, κινδυνεύει να συναντήσει εμπόδιο στο πρόσωπο του “κακού εσωτερικού εχθρού”. Με άλλα λόγια, η αναδιάρθρωση του καπιταλισμού και η ανάπτυξη επί πτωμάτων του κεφαλαίου απειλούνται να αμφισβητηθούν έμπρακτα από το ανταγωνιστικό κίνημα.

Γιατί είναι αλήθεια πως η οξυμένη καταστολή των αφεντικών δεν επιδιώκει μόνο να σπείρει το φόβο και να τρομοκρατήσει τους καταπιεσμένους, αλλά και να προστατέψει απεγνωσμένα ένα ξοφλημένο μοντέλο καπιταλισμού που βρίσκεται στο χείλος του γκρεμού. Γιατί μπορεί να έχουν την πολυτέλεια να απαγορεύσουν να δείχνονται τα πρόσωπα των εξαθλιωμένων, όπως πρόσφατα ζήτησε το ΕΣΡ από τα τηλεοπτικά κανάλια, όμως δεν έχουν ιδέα για τις εν δυνάμει επαναστατικές ικανότητές τους.

Μπορεί να ρίξουν τις ευθύνες στους διπλανούς τους, να κατηγορήσουν τους μετανάστες, να στραφούν σαν φοβισμένα δουλικά ζόμπι προς στους φασίστες της Χρυσής Αυγής, ή να στηρίξουν τις ελπίδες τους σε έναν κομματικό φορέα “που θα επιφέρει την αλλαγή με εκλογές”.

Ενδέχεται, όμως, να γυρίσουν την πλάτη στα διάφορα κομματικά ιερατεία που καταδικάζουν τη βία από όπου και αν προέρχεται, επιτρέποντας έτσι στο κράτος το μονοπώλιο άσκησής της. Είναι πιθανό να απαξιώσουν τους εργατοπατέρες που προκυρήσσουν απεργίες-πυροτεχνήματα και παραχωρούν ανερυθρίαστα τα εργατικά κέντρα στους φασίστες για την κοπή της ηλίθιας πίτας τους. Ή, ίσως, ακόμη και να απαγκιστρωθούν από τις φρούδες θεσμικές ψευδαισθήσεις, την αδράνεια, την αυτολύπηση και το φόβο.

Ίσως γίνει αυτό που πραγματικά φοβίζει την κυριαρχία· οι καταπιεσμένοι με όπλα την αυτοοργάνωση, την αλληλεγγύη, τη ριζοσπαστική πολιτικοποίηση και τη σύγκρουση με οποιαδήποτε μορφή εξουσίας και ιεραρχίας, να θέσουν τα θεμέλια ενός διαφορετικού κόσμου.

Τώρα, πιο ξεκάθαρα από ποτέ, είναι ο καιρός της καταστολής. Είτε θα την υπομείνεις συνηθίζοντας στις αλυσίδες που φοράς, είτε θα την τσακίσεις μια και καλή.

Τώρα, πιο ξεκάθαρα από ποτέ, είναι ο καιρός των ευθυνών. Είτε θα τις αγνοήσεις και θα σιωπήσεις, είτε θα αγωνιστείς για αυτά που πιστεύεις.

Τώρα, πιο ξεκάθαρα από ποτέ, τα δύο στρατόπεδα έχουν χωριστεί. Οι εκμεταλλευτές από τη μια και οι εκμεταλλευόμενοι από την άλλη. Ήρθε η στιγμή να διαλέξεις με ποιον από τους δύο είσαι.

Ή με τους καταπιεστές ή με τους καταπιεζόμενους.
Ή με τους εξουσιαστές ή με τους εξουσιαζόμενους.
Ή με την υποταγή στην εξαθλίωση ή με τον αγώνα για ισότητα, αλληλεγγύη, ελευθερία.

Κείμενο αλληλεγγύης στις καταλήψεις και τους αυτοοργανωμένους χώρους.

ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΙΣ ΚΑΤΑΛΗΨΕΙΣ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΑΥΤΟΟΡΓΑΝΩΜΕΝΟΥΣ ΧΩΡΟΥΣ.

Την Πέμπτη 20.12.2012 στις 07.00 το πρωί δεκάδες μπάτσοι όλων των ειδών εισβάλλουν παρουσία εισαγγελέα στο κτίριο της Κατάληψης Villa Amalias στην Αθήνα, στην οδό Αχαρνών και Χέυδεν. Ένα άνευ προηγουμένου κύμα αλληλεγγύης ξεσπά σε ολόκληρη τη χώρα, με ανακοινώσεις και δράσεις αλληλεγγύης να διαδέχονται η μία την άλλη. Λίγες ημέρες αργότερα, την 28.12.2012, η αστυνομία εισβάλλει στην άδεια από φοιτητές (λογω διακοπών) ΑΣΟΕΕ, με το πρόσχημα της πάταξης του παραεμπορίου και συλλαμβάνει μετανάστες μικροπωλητές. Βεβαίως δεν παρέλειψαν να εισβάλλουν στα κατειλημμένα φοιτητικά στέκια που βρίσκονταν μέσα στο χώρο του πανεπιστημίου, και να κατασχέσουν κείμενα, αφίσες, βιβλία και τον εξοπλισμό του κινηματικού ραδιοφωνικού σταθμού 98 FM.

Την Τετάρτη, 9.1.2012, ομάδα 100 συντρόφων ανακαταλαμβάνει την εκκενωμένη και φυλασσόμενη από την αστυνομία Βίλα Αμαλίας, κατορθώνοντας το αδιανόητο και αποδεικνύοντας ότι η τόλμη, η συντροφικότητα και η αποφασιστικότητα είναι δυνατότερες από τα μέτρα ασφαλείας και τις διμοιρίες των ΜΑΤατζήδων.

Το κράτος νιώθει το κύρος του να τσαλακώνεται και απαντάει με ένα όργιο καταστολής: εκατοντάδες μπάτσοι όλων των ειδών συγκεντρώνονται μέσα σε λίγα λεπτά, αποκλείουν το δρόμο και πνίγουν στα χημικά ολόκληρη την περιοχή. Τελικά, πάνοπλη μονάδα των ΕΚΑΜ (!) εισβάλλει στο χώρο και συλλαμβάνει όλους τους συντρόφους. Επιπλέον προσάγονται και όλα τα άτομα που είχαν καταλάβει τα κοντινά γραφεία της ΔΗΜΑΡ σε ένδειξη αλληλεγγύης στη Villa Amalias. Η καταστολή όμως δεν σταματάει εκεί. Μετά από λίγες ώρες, η αστυνομία εισβάλλει στην κατάληψη Πατησίων 61 και Σκαραμαγκά, συλλαμβάνοντας οκτώ άτομα.

Η Villa Amalias, κατειλημμένη από το έτος 1990, είναι από τις πιο παλιές καταλήψεις στη χώρα. Εκτός από κατάληψη στέγης, έχει πραγματικά τεράστια ιστορία στους κοινωνικούς αγώνες. Στα 22 χρόνια της ύπαρξής της έχει διοργανώσει αμέτρητες πολιτικές εκδηλώσεις και συζητήσεις, πορείες, θεατρικές παραστάσεις και συναυλίες, στους χώρους της στεγάζει τυπογραφείο και έχει σηκώσει στις πλάτες της έναν ανεκτίμητο αντιφασιστικό αγώνα που εκτείνεται σε βάθος εικοσαετίας.

Η κατάληψη Πατησίων 61 και Σκαραμαγκά στεγάζει πέρα από πολιτικές συνελεύσεις, συλλογικές κουζίνες, ξυλουργείο, συνεργείο επισκευής ποδηλάτων, βιβλιοθήκη, εγχειρήματα αυτομόρφωσης, χαριστικό παζάρι, αίθουσα χορού, μέχρι και πίστα αναρρίχησης και εργαστήριο ραπτικής! Πάνω απ’ όλα όμως, στεγάζει την πολιτική δράση εκατοντάδων αγωνιζόμενων ανθρώπων και έναν τρόπο οργάνωσης και ζωής πολύ διαφορετικό από τον κυρίαρχο.

Και οι δύο καταλήψεις αποτελούν ένα από τα σημαντικότερα αναχώματα κατα του νεοφασισμού και των μαχαιροβγαλτών της χρυσής αυγής που προσπαθούν εδώ και χρόνια να μετατρέψουν ολόκληρο το κέντρο της Αθήνας σε Πλατεία Αγίου Παντελεήμονα. Η Βίλα Αμαλίας έχει δεχτεί δεκάδες επιθέσεις από τα φασιστικά πιθηκοειδή στη διάρκεια της ιστορίας της, τα οποια είχαν πάντα στο πλευρό τους την αστυνομία. Στην ευρύτερη περιοχή λειτουργεί επίσης η κατάληψη Λέλας Καραγιάννη, και η λαϊκη συνέλευση πλατείας Βικτωρίας, που στέκονται με την παρουσία τους εμπόδιο στις προσπάθειες κράτους και παρακράτους για να επιβάλλουν το φόβο, τα φασιστικά νυχτερινά μαχαιρώματα κατά των μεταναστών, το εμπόριο της πρέζας και την πώληση προστασίας στα μαγαζιά της περιοχής. Το παρακράτος δεν μπόρεσε μέχρι σήμερα να ξεφορτωθεί αυτές τις νησίδες ελευθερίας και αντίστασης. Και εδώ έρχεται να προσφέρει την πολύτιμη βοήθειά του η άκρως (δεξιά) επιτυχημένη επιλογή του κερκυραϊκού λαού Νίκος Δένδιας.

Η Δένδειος Λογική σπάει κόκκαλα: Τα μπουκάλια της μπύρας από το καφενείο και τις μαζικότατες συναυλίες είναι εν δυνάμει βόμβες μολότοφ. Το πετρέλαιο της σόμπας είναι εμπρηστικό υλικό. Η συμμετοχή σε πορείες είναι “τρομοκρατία”. Η κατάληψη και οργάνωση ενός εγκαταλελειμμένου και ρημαγμένου κτηρίου είναι “εστία ανομίας”. Ο διαδηλωτής είναι κουκουλοφόρος. Ο αντιφασιστικός αγώνας είναι κακούργημα. Η αριστερά και ο νεοναζισμός αποτελούν “άκρα” και δεν διαφέρουν σε τίποτα. Τα πολιτικά και επιχειρηματικά παράσιτα που ζουν εις βάρος της κοινωνίας είναι νόμιμα. Η τρικομματική συμμορία που κυβερνά αυτή τη χώρα είναι δημοκρατία. Η κλίκα που ψηφίστηκε από το 30% του 60% του λαού έχει δικαίωμα να νομοθετεί όπως της αρέσει, να απολύει όποιον θέλει, να δέρνει και να συλλαμβάνει απεργούς, να βασανίζει κατά το δοκούν μέσα σε αστυνομικά τμήματα, να διαπομπεύει στα μίντια διαδηλωτές, οροθετικές γυναίκες και όποιον άλλον θέλει – για λόγους “δημόσιας τάξης” βεβαίως – να φιμώνει δημοσιογράφους, να ξεπουλάει τη δημόσια περιουσία, να ξεριζώνει δάση για να χαρίζει χρυσάφι σε όποιον επιχειρηματία θέλει, να βάζει όσους φόρους θέλει όποτε θέλει, να αποφασίζει το διπλασιασμό της τιμής του πετρελαίου θέρμανσης, να φυλακίζει και να κόβει το ρεύμα σε όποιον δεν έχει να πληρώσει, να αφαιρεί συντάξεις από ανάπηρους, να κλείνει παιδικούς σταθμούς, να σταματά να χορηγεί φάρμακα σε υπερήλικες. Και γενικώς για τέσσερα χρόνια από την εκλογή της να κάνει ότι γουστάρει. Ακόμη και τα κοινοβουλευτικά προσχήματα έχουν πια καταρρεύσει, αφού η κυβέρνηση νομοθετεί πλέον με πράξεις νομοθετικού περιεχομένου, χωρίς κοινοβουλευτική ψηφοφορία. Κατά τα λοιπά, δεν συντρέχει λόγος ανησυχίας: οι εστίες ανομίας θα παταχθούν. Οι κατειλημμένοι χώροι που σφύζουν απο ζωή και πολιτικό λόγο θα κατασταλούν.

Το μήνυμα είναι σαφές, και όποιος δεν το έχει καταλάβει ας ανοίξει τα μάτια του: η ενασχόληση με τα κοινά είναι αδίκημα. Στη χώρα αυτή υπάρχει χώρος μόνο για ηλίθιους καταναλωτές, τηλεορασόπληκτα ζόμπι, χρυσαυγίτες μαχαιροβγάλτες και πειθήνιους ψηφοφόρους. Κάθε άνθρωπος αυτής της κοινωνίας οφείλει να μετατραπεί σε υπήκοο και ζητιάνο. Να πάψει να διεκδικεί το δικαίωμά του στη ζωή, να πάψει να αυτοοργανώνει τις ανάγκες του και να συλλογικοποιεί τις επιθυμίες και τις αντιστάσεις του. Κάθε ένας που χρειάζεται μια στέγη πάνω από το κεφάλι του και ένα πιάτο φαγητό, να απευθύνεται για ελεημοσύνη στην εκκλησία, στο δήμο ή στα συσσίτια της χρυσής αυγής.

Οτιδήποτε άλλο άλλωστε είναι έξω από την πολιτική οπτική του ακροδεξιού υπουργού Νίκου Δένδια. Στα νιάτα του ήταν μέλος της φασιστικής οργάνωσης ΕΝΕΚ (Ενιαίο Εθνικιστικό Κίνημα), ομοϊδεάτης του τσεκουροφόρου Μάκη Βορίδη, επίσης μέλους της ίδιας οργάνωσης. Ο τελευταίος ήταν επίσης πρόεδρος και μιας άλλης φασιστικής οργάνωσης, της χουντικής νεολαίας ΕΠΕΝ, διαδεχόμενος στην προεδρία της τον σημερινό αρχηγό της χρυσής αυγής Νίκο Μιχαλολιάκο. Και ιδού τα μόνα άκρα που υπάρχουν σήμερα στην ελληνική πολιτική σκηνή: η ακροδεξιά κυβέρνηση, το νεοναζιστικό δεκανίκι της και η αστυνομία υπό τις διαταγές τους.

Το μέλλον που ετοιμάζουν για κάθε αγωνιζόμενο άνθρωπο είναι ζοφερό. Δεν θα σταματήσουν πουθενά, μέχρι να εξαφανίσουν κάθε ίχνος ελευθερίας. Οι υπήκοοι αυτής της χώρας πρέπει να υποταχθούν στη μοίρα τους, που άλλωστε προβλέπεται και στην ισχύουσα νομοθεσία: Φτώχεια, ανεργία και εξαθλίωση, μέσα σε ένα περιβάλλον μηδενικής ελευθερίας, ανύπαρκτων δικαιωμάτων και κυριαρχίας του φόβου. Να μην έχουμε καμία αυταπάτη: οποιαδήποτε εναντίωση σε αυτήν την πορεία προς τη δυστυχία θα ονομαστεί “ανομία” και θα παταχθεί. Το κράτος έκτακτης ανάγκης, που δεν γνωρίζει όρια και περιορισμούς, και που επεμβαίνει όπου, όποτε και με όποιον τρόπο θέλει, ήδη εφαρμόζει το δόγμα της μηδενικής ανοχής ενάντια σε κάθε αγώνα και κάθε αγωνιζόμενο άνθρωπο, και δεν νιώθει την ανάγκη να τηρήσει κανένα από τα προσχήματα του παρελθόντος.

Απέναντι σε αυτήν την κατάσταση, οι δικαιολογίες εξαντλούνται και η προσωπική ευθύνη έρχεται στο προσκήνιο αμείλικτη. Η στιγμή είναι ιστορική. Κάθε άνθρωπος με στοιχειώδη αξιοπρέπεια οφείλει άμεσα να αγωνιστεί ενάντια στην ποδοπάτηση της ζωής του. Το κράτος έκτακτης ανάγκης επιχειρεί ξεδιάντροπα να φιμώσει έναν – έναν τους αντιπάλους του και δεν θα σταματήσει μέχρι όλοι οι αγωνιζόμενοι άνθρωποι να καταλήξουν ή στα σπίτια τους ή στη φυλακή. Όποιος δεν συμμετάσχει στον αγώνα, θα πρέπει να είναι προετοιμασμένος να ζήσει σε μια κοινωνία πολύ διαφορετική από αυτή που γνώριζε μέχρι σήμερα. Να ξεφύγουμε από τη λογική της νομιμότητας που οι δυνάστες μας συνεχώς επικαλούνται. Αν ο εφιάλτης που έχουν προετοιμάσει για τις ζωές μας ονομάζεται “νομιμότητα”, εμείς οφείλουμε να γίνουμε “εστίες ανομίας”.

Αφού κατέστειλε τους εργατικούς αγώνες, αφού ενταφίασε χιλιάδες μετανάστες σε στρατόπεδα συγκέντρωσης, αφού επέβαλε το φόβο της επιβίωσης σε ένα τεράστιο μέρος της κοινωνίας, το κράτος έκτακτης ανάγκης στρέφεται τώρα στον πραγματικό του εχθρό: όσους ορθώνουν το ανάστημά τους, όσους διαθέτουν μαχητικότητα, πολιτικό λόγο και πάθος για την ελευθερία. Οι καταλήψεις, όπως επίσης και ο εν γένει αναρχικός / αντιεξουσιαστικός χώρος αποτελούν ένα μεγάλο μέρος των ριζοσπαστικών αυτών κομματιών της κοινωνίας. Απαρτίζεται όμως από ανθρώπους συνειδητοποιημένους, αποφασισμένους, και με ισχυρή αλληλεγγύη που ξεπερνά το φόβο της καταστολής και της τρομοκρατίας τους. Το ίδιο και ένα μεγάλο μέρος της κοινωνίας, που θα αντισταθεί με αξιοπρέπεια διεκδικώντας τη ζωή του.

ΟΙ ΚΑΤΑΛΗΨΕΙΣ ΕΙΝΑΙ ΑΓΚΑΘΙΑ. ΤΟ ΚΡΑΤΟΣ ΓΙΑ ΝΑ ΤΙΣ ΠΑΡΕΙ ΘΑ ΜΑΤΩΣΕΙ.

ΚΑΜΙΑ ΔΙΩΞΗ ΣΤΟΥΣ ΣΥΛΛΗΦΘΕΝΤΕΣ ΤΩΝ ΚΑΤΑΛΗΨΕΩΝ.

ΚΑΤΩ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΑΠΟ ΤΙΣ ΚΑΤΑΛΗΨΕΙΣ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΑΥΤΟΟΡΓΑΝΩΜΕΝΟΥΣ ΧΩΡΟΥΣ

Αλληλέγγυοι/ες Κέρκυρας

ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΗN ΚΑΤΑΛΗΨΗ VILLA AMALIAS

ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΗN ΚΑΤΑΛΗΨΗ VILLA AMALIAS.

Την Πέμπτη 20.12.2012 στις 07.00 το πρωί δεκάδες μπάτσοι όλων των ειδών εισβάλλουν παρουσία εισαγγελέα στο κτίριο της Κατάληψης Villa Amalias στην Αθήνα, στην οδό Αχαρνών και Χέυδεν. Η Villa Amalias, κατειλημμένη από το έτος 1990, είναι από τις πιο παλιές καταλήψεις στη χώρα. Εκτός από κατάληψη στέγης, έχει πραγματικά τεράστια ιστορία στους κοινωνικούς αγώνες. Στα 22 χρόνια της ύπαρξής της έχει διοργανώσει αμέτρητες πολιτικές εκδηλώσεις και συζητήσεις, πορείες, θεατρικές παραστάσεις και συναυλίες, στους χώρους της στεγάζει τυπογραφείο και έχει σηκώσει στις πλάτες της έναν ανεκτίμητο αντιφασιστικό αγώνα που εκτείνεται σε βάθος εικοσαετίας.

H Κατάληψη της Villa Amalias είναι ένα από τα σημαντικότερα αναχώματα κατα του νεοφασισμού και των μαχαιροβγαλτών της χρυσής αυγής που προσπαθούν εδώ και χρόνια να μετατρέψουν το κέντρο της Αθήνας σε Πλατεία Αγίου Παντελεήμονα. Η Βίλα Αμαλίας έχει δεχτεί δεκάδες επιθέσεις από τα φασιστικά πιθηκοειδή στη διάρκεια της ιστορίας της, τα οποια είχαν πάντα στο πλευρό τους την αστυνομία. Στην ευρύτερη περιοχή λειτουργεί επίσης η Κατάληψη Πατησίων και Σκαραμαγκά, η κατάληψη Λέλας Καραγιάννη, και η λαϊκη συνέλευση πλατείας Βικτωρίας, που στέκονται με την παρουσία τους εμπόδιο στις προσπάθειες κράτους και παρακράτους για να επιβάλλουν το φόβο, τα φασιστικά νυχτερινά μαχαιρώματα κατά των μεταναστών, το εμπόριο της πρέζας και την πώληση προστασίας στα μαγαζιά της περιοχής. Το παρακράτος δεν μπόρεσε μέχρι σήμερα να ξεφορτωθεί αυτή τη νησίδα ελευθερίας και αντίστασης. Και εδώ έρχεται να προσφέρει την πολύτιμη βοήθειά του η άκρως (δεξιά) επιτυχημένη επιλογή του κερκυραϊκού λαού Νίκος Δένδιας.

Η Δένδειος Λογική σπάει κόκκαλα: Τα μπουκάλια της μπύρας από το καφενείο και τις μαζικότατες συναυλίες είναι εν δυνάμει βόμβες μολότοφ. Το πετρέλαιο της σόμπας είναι εμπρηστικό υλικό. Η συμμετοχή σε πορείες είναι “τρομοκρατία”. Ο διαδηλωτής είναι κουκουλοφόρος. Ο αντιφασιστικός αγώνας είναι κακούργημα. Η αριστερά και ο νεοναζισμός αποτελούν “άκρα” και δεν διαφέρουν σε τίποτα. Τα πολιτικά και επιχειρηματικά παράσιτα που ζουν εις βάρος της κοινωνίας είναι νόμιμα. Η τρικομματική συμμορία που κυβερνά αυτή τη χώρα είναι δημοκρατία. Η κλίκα που ψηφίστηκε από το 30% του 60% του λαού έχει δικαίωμα να νομοθετεί όπως της αρέσει, να απολύει όποιον θέλει, να δέρνει και να συλλαμβάνει απεργούς, να βασανίζει κατά το δοκούν μέσα σε αστυνομικά τμήματα, να διαπομπεύει στα μίντια διαδηλωτές, οροθετικές γυναίκες και όποιον άλλον θέλει – για λόγους “δημόσιας τάξης” βεβαίως – να φιμώνει δημοσιογράφους, να ξεπουλάει τη δημόσια περιουσία, να ξεριζώνει δάση για να χαρίζει χρυσάφι σε όποιον επιχειρηματία θέλει, να βάζει όσους φόρους θέλει όποτε θέλει, να φυλακίζει και να κόβει το ρεύμα σε όποιον δεν έχει να πληρώσει, να αφαιρεί συντάξεις από ανάπηρους, να κλείνει παιδικούς σταθμούς, να σταματά να χορηγεί φάρμακα σε υπερήλικες. Και γενικώς για τέσσερα χρόνια από την εκλογή της να κάνει ότι γουστάρει. Ακόμη και τα κοινοβουλευτικά προσχήματα έχουν πια καταρρεύσει, αφού η κυβέρνηση νομοθετεί πλέον με πράξεις νομοθετικού περιεχομένου, χωρίς κοινοβουλευτική ψηφοφορία. Κατά τα λοιπά, δεν συντρέχει λόγος ανησυχίας: οι εστίες ανομίας θα παταχθούν. Οι κατειλημμένοι χώροι που σφύζουν απο ζωή και πολιτικό λόγο θα κατασταλούν.

Το μήνυμα είναι σαφές, και όποιος δεν το έχει καταλάβει ας ανοίξει τα μάτια του: η ενασχόληση με τα κοινά είναι αδίκημα. Στη χώρα αυτή υπάρχει χώρος μόνο για ηλίθιους καταναλωτές, τηλεορασόπληκτα ζόμπι, χρυσαυγίτες μαχαιροβγάλτες και πειθήνιους ψηφοφόρους.

Οτιδήποτε άλλο άλλωστε είναι έξω από την πολιτική οπτική του ακροδεξιού υπουργού Νίκου Δένδια. Στα νιάτα του ήταν μέλος της φασιστικής οργάνωσης ΕΝΕΚ (Ενιαίο Εθνικιστικό Κίνημα), ομοϊδεάτης του τσεκουροφόρου Μάκη Βορίδη, επίσης μέλους της ίδιας οργάνωσης. Ο τελευταίος ήταν επίσης πρόεδρος και μιας άλλης φασιστικής οργάνωσης, της χουντικής νεολαίας ΕΠΕΝ, διαδεχόμενος στην προεδρία της τον σημερινό αρχηγό της χρυσής αυγής Νίκο Μιχαλολιάκο. Και ιδού τα μόνα άκρα που υπάρχουν σήμερα στην ελληνική πολιτική σκηνή: η ακροδεξιά κυβέρνηση, το νεοναζιστικό δεκανίκι της και η αστυνομία υπό τις διαταγές τους.

Οι εργατικές κινητοποιήσεις έχουν καταλαγιάσει ή εξαντλούνται σε 24ωρα πυροτεχνήματα. Οι μετανάστες υφίστανται το θεσμοθετημένο πογκρόμ του ξένιου δία και ενταφιάζονται μαζικά στα στρατόπεδα συγκέντρωσης. Πλέον η κυβέρνηση στρέφει την προσοχή της στον πραγματικό εσωτερικό εχθρό, που ειναι τα ριζοσπαστικά κομμάτια της κοινωνίας. Ο αναρχικός / αντιεξουσιαστικός χώρος, πάντα εχθρευόταν αυτό το σάπιο οικονομικό και πολιτικό σύστημα, και γι’ αυτό ήταν πάντα στο στόχαστρο της εξουσίας. Σήμερα αποτελεί την πρώτη προτεραιότητα μιας κυβέρνησης που άλλωστε δεν κάνει τίποτε άλλο από το να νομοθετεί κατ’ εντολή των δανειστών της και να ασχολείται με την καταπολέμηση κάθε εστίας αντίστασης.

Όμως το κράτος ξεχνά ότι ο αναρχικός / αντιεξουσιαστικός χώρος απαρτίζεται από ανθρώπους συνειδητοποιημένους, αποφασισμένους, και με ισχυρή αλληλεγγύη που ξεπερνά το φόβο της καταστολής και της τρομοκρατίας τους. Οι καταλήψεις είναι αγκάθια. Το κράτος για να τις πάρει θα ματώσει.

ΚΑΜΙΑ ΔΙΩΞΗ ΣΤΟΥΣ ΣΥΛΛΗΦΘΕΝΤΕΣ ΤΗΣ VILLA AMALIAS.

ΚΑΤΩ ΤΑ ΞΕΡΑ ΣΑΣ ΑΠΟ ΤΙΣ ΚΑΤΑΛΗΨΕΙΣ

Αλληλέγγυοι-Αλληλέγγυες Κέρκυρας

Αλληλεγγύη στον ολικό αρνητή στράτευσης Μ. Εξίογλου, Στρατοδικείο στις 18/12/2012

O στρατός θα χάσει κι εμάς – Μαζική δημόσια δήλωση αρνησης στράτευσης.

Ας το πούμε απλά. Δε γουστάρουμε να πάμε φαντάροι. Δε θέλουμε το στρατό ούτε για εμάς, ούτε για κανέναν. Μας απωθεί ένας μηχανισμός εξουσίας, ιεραρχίας, απόλυτης πειθαρχίας, παραλογισμού, ισοπέδωσης της προσωπικότητας, της διαφορετικότητας, της ιδιαιτερότητας. Ένας μηχανισμός που υπάρχει για να ασκεί βία προς τρίτους, αλλά και στους ίδιους τους “μετέχοντες” σε αυτόν.
Γνωρίζουμε τι ρόλο έχουν παίξει οι στρατοί ως σφαγείς της ιστορίας, κατακτητές, δυνάμεις κατοχής ή εσχάτως “ειρηνευτικές δυνάμεις” και “ανθρωπιστικές αποστολές”. Ξέρουμε και τα παράσημα του “δικού μας” εθνικού στρατού. Το ρόλο του στις δικτατορίες τόσο τις προπολεμικές όσο και κυρίως της επταετίας. Τις διεθνείς του αποστολές στην Ουκρανία, στην Κορέα, στη Βοσνία, το Κόσοβο, το Αφγανιστάν.
Αν υπάρχει κάποιο νόημα στη λέξη πατρίδα σίγουρα για εμάς δεν είναι το μίσος για το γείτονα Τούρκο, Μακεδόνισσα, Αλβανό κτλ. εργαζόμενο, μαθήτρια, φοιτητή που αναγκάζεται να καταπίνει τις αντίστοιχες αηδίες περί εθνικού συμφέροντος που μας ταΐζει και η εγχώρια άρχουσα τάξη και η στρατοκρατική κάστα (ευτυχώς αδύναμη και σε απαξίωση όσο ποτέ σε αυτή τη χώρα). Μας είναι ξεκάθαρο πως το μέτωπο σύγκρουσης που διαλέγουμε είναι ενάντια στο αφεντικό μας, στο λαμόγιο πολιτικό που μας κυβερνά, τους κεφαλαιοκράτες του τόπου που μας κοροϊδεύουν στα μούτρα, έναντια στον κάθε τύπου φασίστα της διπλανής πόρτας και όχι εναντίον των απέναντι (που η αμαρτία τους είναι απλά ότι γεννήθηκαν απέναντι).
Μας εξοργίζουν οι στρατιωτικές δαπάνες. Έχουμε δέκα χρόνια που τελειώσαμε το σχολείο, πολύ λίγα που βγάλαμε την όποια κάποια σχολή μας, μόλις (άλλα ήδη) 2-3 τουλάχιστον που μπήκαμε στην εργασία. Δεν προλάβαμε να ξεχάσουμε τις ελλείψεις στα προηγούμενα χρόνια σε δασκάλους, σε υποδομή, σε βιβλία και γενικά σε δυνατότητες. Κι έχουμε ήδη νιώσει στο πετσί μας την τρομοκρατία του βασικού μισθού, την αγωνία αν θα μας κολλήσουν ένσημα ή όχι, αφού (λέμε τώρα) μετά από πολύ κόπο γλιτώσαμε από την αγωνία αν θα έχουμε δουλειά. Την ίδια στιγμή τα αεροπλάνα του στρατού ψηλότερα και περισσότερα πετούν, οι φρεγάτες μακρύτερα πλέουν. Κανένας μπαμπούλας για εχθρούς του έθνους δεν μας πείθει για την ανάγκη αυτών των εξοπλισμών, και σίγουρα το δόγμα “για να έχεις ειρήνη, ετοιμάσου για πόλεμο” είναι από τα πιο άρρωστα που σκέφτηκε ποτέ ανθρώπου νους.

Μας κάθεται στο σβέρκο κι ο κοινωνικός ρόλος του στρατού. Ένα ακόμα κεφάλαιο στη γραμμικότητα της ζωής μας. Ένας χρόνος έξω από τον κόσμο, μακριά από όσα αγαπούμε, από όσα κάνουμε, από τους αγώνες μας. Κι αυτό γιατί «οι εμπειρίες από το στρατό είναι αξεπέραστες», «το κλίμα φανταστικό» (σχεδόν θλίψη προκαλούν αυτές οι ατάκες) και κυρίως γιατί θα γίνουμε (επιτέλους) άντρες. Ε, όχι, αν η αντροσύνη είναι αυτό που είστε, κρατήστε την για τον εαυτό σας, ας παραμείνουμε παιδιά, ας μπορούμε να αγγίξουμε και τη θηλυκή (ή όποια άλλη) πλευρά μας.

Τι νόημα έχει αν δε βγεις να το φωνάξεις;

Αισθανόμαστε αλληλέγγυοι με καθέναν που αρνείται την ένταξη στο στρατιωτικό μηχανισμό, που αμφισβητεί δια της απουσίας του ή της πάσης φύσεως διαφορετικής – εναλλακτικής στάσης του την υποχρεωτική στράτευση. Με αυτούς που βγάζουν τη γλώσσα και πηδούν από τη βάρκα ή διαλέγουν άλλο καράβι. Απλά δεν είναι αυτό που μας ταιριάζει, αυτό που (μετά από πολλή σκέψη και κουβέντα) διαλέγουμε. Θαρρούμε πως είναι πια ώριμος ο καιρός να βγούμε και να αρνηθούμε τη στράτευση πολιτικά, δημόσια και ωραία. Πως χρειάζεται να σπάσει η σιωπή γύρω από το θέμα, να δημιουργηθεί ένα ρήγμα στο πλέγμα της βεβαιότητας πως “έτσι έχουν τα πράγματα” και της αφωνίας των σκέψεων ότι δεν είναι μόνο έτσι. Να μιλήσουμε ξεκάθαρα για κατάργηση της υποχρεωτικής στράτευσης (σκεπτόμενοι διαρκώς την κατάργηση του στρατού ως τέτοιου), αρνούμενοι μαζί με αυτήν κάθε δικαίωμα του στρατού και του κράτους να μας την επιβάλλουν. Να κάνουμε σαφές και αδιαπραγμάτευτο το δικαίωμά μας στην συνειδητή και “στρατευμένη” προσφορά του χρόνου, της διάθεσης, της γνώσης και της κάθε ικανότητάς μας στις κοινωνικές δράσεις και τα κοινωνικά πεδία που ιεραρχούμε υψηλότερα και στα οποίες γνωρίζουμε καλύτερα από κάθε υδροκέφαλο μηχανισμό πως μπορούμε να προσφέρουμε περισσότερο.
Χαιρόμαστε και γεμίζουμε δύναμη από τη συνάντησή μας και την αβίαστη απόφαση της συμπόρευσής μας. Βρεθήκαμε και ενώνουμε διαθέσεις και δυνάμεις για να κινηθούμε όχι, όπως θα μας προτιμούσαν, κατά μονάδες χαμένες στην επικαιρότητα και το χάος των γεγονότων, αλλά ως συλλογικότητες, μικρές ή μεγαλύτερες με αλληλεγγύη και αμοιβαία εμπιστοσύνη με λόγο επιθετικό και ξεκάθαρο.
Στις σειρές του Μαΐου και του Αυγούστου του 2010, κάποιοι ούτε θα παρουσιαστούμε, ούτε θα κρυφτούμε. Θα φορέσουμε καλοκαιρινά κι όχι παραλλαγή, θα κάνουμε κάμπινγκ κι όχι στρατόπεδο. Γνωρίζοντας τις ενδεχόμενες συνέπειες και αναλαμβάνοντας πλήρως τις ευθύνες της επιλογής μας, θα αρνηθούμε το στρατιωτικό μας πεπρωμένο, διατηρώντας ακέραιη την πολιτική και κοινωνική μας υπόσταση.

Μάιος 2010
Αθήνα-Θεσσαλονίκη-Γιάννενα-Κόρινθος,
Παναγιώτης Σιαβελής
Άγγελος Νικολόπουλος
Μόρις Ζαφειριάδης
Δημήτρης Σωτηρίου
Μενέλαος Εξίογλου
Ευάγγελος Ζώης
Σταύρος Κεφάλας

Παρουσίαση της τυπογραφικής κολλεκτίβας ROTTA (Αθήνα), Σάββατο 10/3 στις 8μμ.

Η αρχή έγινε το 2006 όταν, με αφορμή την απόκτηση μιας τυπογραφικής μηχανής RotaprintR40 συγκροτήθηκε η τυπογραφική κολεκτίβα rotta. Η μηχανή μας παραχωρήθηκε από βερολινέζους συντρόφους και το όλο εγχείρημα στεγάστηκε στα υπόγεια της κατάληψης Βίλλα Αμαλίας. Η ανάγκη για τη δημιουργία ενός κινηματικού τυπογραφείου είχε γεννηθεί σε κάποια κεφάλια σχεδόν ταυτόχρονα με την επιθυμία του ευρύτερου πολιτικού-κοινωνικού χώρου της Αναρχίας, της Αντιεξουσίας και της Αυτονομίας να διαδίδει το λόγο, τις ιδέες και τις πολιτικές του θέσεις μέσω εντύπων. Υπήρχε η βαθειά αντιφατική συνθήκη τα έντυπα αντιπληροφόρησης, προπαγάνδας και αυτομόρφωσης να παράγονται σε εμπορικά τυπογραφεία, χωρίς οι συντάκτες τους να έχουν διεισδύσει στα μυστικά της διαδικασίας που ξεκινάει από μια ιδέα και καταλήγει στην τυπωμένη σελίδα. Αυτό τον διακαή πόθο προσπάθησε να ικανοποιήσει από το ξεκίνημά του το εγχείρημά μας αυτό.

Η ανάγκη της αντιπληροφόρησης – σε αντίθεση με την πληροφόρηση που προσφέρουν τα καθεστωτικά μμε – της αυτονομίας και της αυτοοργάνωσης – σε αντίθεση με τις εμπορικές σχέσεις τυπογράφου πελάτη – είναι η βάση για την ύπαρξη και τη συνέχεια αυτού του αυτοδιαχειριζόμενου τυπογραφείου.

Επιθυμώντας να χρησιμοποιηθεί σαν κινηματική υποδομή, η συνέλευση της κολεκτίβας έθεσε σαν αρχές λειτουργίας της την αντίθεση στην ιεραρχική τάξη, την εμπορευματική λογική και τα καθεστωτικά μμε. Όσοι και όσες, είτε ως μονάδες είτε ως συλλογικότητες λειτουργούν με αυτές τις αρχές, μπορούν να χρησιμοποιήσουν τη δομή αυτή για κινηματικούς σκοπούς.

[…]

Είναι αλήθεια ότι μας αρέσουν τα δύσκολα, αλλά ακόμα περισσότερο μας αρέσει να τα αντιμετωπίζουμε στο πλαίσιο της συλλογικής αυτοοργάνωσης. Η υλική έκφραση αυτής της διάθεσης είναι ένα ανοιχτό κάλεσμα σε ομάδες, συλλογικότητες και ατομικότητες, που ενδιαφέρονται να ενισχύσουν με οποιοδήποτε τρόπο (ηθικό, ψυχολογικό, υλικό και οικονομικό) την κολεκτίβα rotta. Ζητούμενο για μας, πέρα από τη φυσική συμμετοχή ενός πυρήνα ατόμων στα τυπώματα και τις διαδικασίες της κολεκτίβας, είναι η δημιουργία ενός δικτύου υποστήριξης από όσους συντρόφους και συντρόφισσες αισθάνονται το εν λόγω εγχείρημα δικό τους. Τη χαρά και τον ενθουσιασμό που νιώθουμε κάθε φορά που ένα τυπωμένο φύλλο χαρτιού βγαίνει από τη μηχανή θέλουμε να τα μοιραζόμαστε με τους συντρόφους και τις συντρόφισσες στους καθημερινούς μας αγώνες, με το χώρο στον οποίο ανήκουμε, με το κίνημά μας.

Από το τυπογραφείο στην αυλή της Αχαρνών και Χέυδεν                                                                                   rottacollective@yahoo.gr / rotta@espiv.net

…στην Κατάληψη Ελαία το Σάββατο 10/3/12 στις 8μμ.

Κείμενο αλληλεγγύης στην αναρχική Στέλλα Αντωνίου.

ΛΕΥΤΕΡΙΑ ΣΤΗ ΣΤΕΛΛΑ ΑΝΤΩΝΙΟΥ.

Με απόφαση της αστικής δημοκρατίας, μέσω του μηχανισμού της δικαιοσύνης, η αναρχική Στέλλα Αντωνίου βρίσκεται προφυλακισμένη από τις 4/12/2010 στην γυναικεία πτέρυγα των φυλακών Κορυδαλλού, με ένα σαθρό κατηγορητήριο . Οι κατηγορίες που τη βαραίνουν είναι ότι στο σπίτι του συντρόφου της, Κώστα Σακκά βρέθηκαν τα αποτυπώματα της. Στοιχεία από ότι φαίνεται ικανά ώστε να κατηγορηθούν για συμμετοχή σε ‘’άγνωστη τρομοκρατική οργάνωση’’ με άγνωστη επίσης δράση. Ενδείξεις –που αν και  δεν επαρκούν ώστε να στοιχειοθετήσουν οι διωκτικές αρχές κατηγορία – αντικρούστηκαν αμέσως από τη Στέλλα Αντωνίου.

Αναλυτικότερα, στο σπίτι που βρέθηκαν τα δαχτυλικά της αποτυπώματα, βρέθηκαν επίσης αλεξίσφαιρα γιλέκα και χειροβομβίδες .Ενώ σε οποιαδήποτε άλλη περίπτωση ,η κατηγορία που θα μπορούσε να απαγγελθεί θα ήταν αυτή της οπλοκατοχής , στην προκειμένη περίπτωση, απλά και μόνο λόγω της πολιτικής της ταυτότητας της Στέλλας Αντωνίου, μετατρέπεται αυτόματα σε συμμετοχή σε τρομοκρατική οργάνωση.

Το θέατρο του παραλόγου συνεχίζεται καθώς η Αντωνίου παραμένει προφυλακισμένη με κυριότερο στοιχείο τη μαρτυρία μιας γυναίκας αστυνομικού του Α.Τ. Καλλιθέας. Η αστυνομικός ισχυρίζεται ότι η Αντωνίου αποπειράθηκε να αφαιρέσει οπλισμό από το οπλοστάσιο του τμήματος (!).

Είναι γνωστό ότι οι συνθήκες κράτησης στις φυλακές είναι απάνθρωπες. Στην περίπτωση της Αντωνίου, η κατάσταση είναι ακόμα πιο δύσκολη, διότι αντιμετωπίζει σοβαρό πρόβλημα υγείας με τα μάτια της, το οποίο είναι επιβεβαιωμένο από τρία νοσοκομεία. Η κατάστασή της επιδεινώνεται σταδιακά, γεγονός που οξύνθηκε με μεγάλου μέρους της οροφής του κελιού της, το οποίο την καταπλάκωσε (5 Γενάρη του 2012). Η πτώση τμήματος της οροφής  είχε ως αποτέλεσμα την πρόκληση κάκωσης μυών στον αυχένα καθώς και δύο εσωτερικές αιμορραγίες στο οπτικό νεύρο του δεξιού ματιού.

Ύστερα από δική της επιμονή, η Αντωνίου μεταφέρθηκε υπό άθλιες συνθήκες στο νοσοκομείο, όπου οι συνθήκες φυλάκισης συνεχίστηκαν και στη μεταφορά. Τελικά, η Αντωνίου εξαναγκάστηκε να μεταφερθεί  μέσα σε ένα μικροσκοπικό κλουβί. Εκτός από την καταρράκωση  της  αξιοπρέπειας της , το γεγονός επιδείνωσε την ήδη κρίσιμη κατάσταση της υγεία της. Τουλάχιστον, στη συγκεκριμένη περίπτωση μεταφέρθηκε στο νοσοκομείο, ενώ τις προηγούμενες φορές που το είχε ζητήσει, λόγω του χρόνιου οφθαλμολογικού προβλήματος που αντιμετωπίζει, δεν της επιτρεπόταν, εξαιτίας του εξ’ ορισμού σαδιστικού «σωφρονιστικού» συστήματος.

Την ακριβώς προηγούμενη μέρα από την πτώση της οροφής είχε καταθέσει αίτηση αποφυλάκισης –  και για λόγους υγείας -, η οποία και απορρίφθηκε. Το γεγονός αυτό είναι ενδεικτικό της εκδικητικής μανίας κράτους και ανθρωποφυλάκων και των συνθηκών κολαστηρίου που επικρατούν στις φυλακές. Και αν αναλογιστούμε και τις εξετάσεις που επιβάλλονται σε όλες τις κρατούμενες (κολπική εξέταση) κατά την προφυλάκισή τους – όπως και στην Αντωνίου- αντιλαμβανόμαστε περισσότερο το απάνθρωπο σύστημα των φυλακών.

Στο καπιταλιστικό σύστημα και στην  περίοδο της οικονομικής του κρίσης, οι αντιφάσεις της ταξικης δικαιοσύνης γίνονται εμφανέστερες από ποτέ. Είναι πλέον ολοφάνερο ότι οι φυλακές υπάρχουν για να εκφοβίζουν, προκειμένου να διατηρείται η επίπλαστη κοινωνική ειρήνη και να τιμωρείται κάθε στάση ανυπακοής. Ο αριθμός των πολιτικών κρατουμένων αυτή τη στιγμή ξεπερνά τους 30, ενώ την ιδια στιγμή πλήθος δικαστών, πολιτικών, μπάτσων, επιχειρηματιών, παπάδων και χουντικών παραμένουν ελεύθεροι, επειδή είναι ταξικοί σύμμαχοι του κράτους.

ΤΡΙΤΗ 6 ΜΑΡΤΙΟΥ ΚΑΤΑΘΕΤΕΙ ΝΕΑ ΑΙΤΗΣΗ ΑΠΟΦΥΛΑΚΙΣΗΣ

ΚΑΝΕΝΑΣ ΟΜΗΡΟΣ ΣΤΑ ΧΕΡΙΑ ΤΟΥ ΚΡΑΤΟΥΣ

ΛΕΥΤΕΡΙΑ ΣΤΗ ΣΤΕΛΛΑ ΑΝΤΩΝΙΟΥ ΚΑΙ ΣΕ ΟΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΠΟΛΙΤΙΚΟΥΣ ΚΡΑΤΟΥΜΕΝΟΥΣ

Κατάληψη Δράκα

Αναρχική Ομάδα Cumulonimbus

Κείμενο αλληλεγγύης στους 20 συλληφθέντες καταληψίες του Flash Radio.

ΔΙΚΗ ΤΗΣ ΤΥΡΑΝΝΙΑΣ ΕΙΝΑΙ Η ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ (Ροβεσπιέρος)

Το πρωί της Τρίτης 10 Ιανουαρίου 2012, πραγματοποιήθηκε κατάληψη του ραδιοφωνικού σταθμού Flash από τη συνέλευση αλληλεγγύης για την υπόθεση του Επαναστατικού Αγώνα. Η κατάληψη είχε ως στόχο τόσο την έκφραση της συμπαράστασης στα μέλη της οργάνωσης αλλά και σε συντρόφους που κατηγορούνται για την ίδια υπόθεση, όσο και τη δημοσιοποίηση του λόγου που αρθρώνεται από την ίδια την οργάνωση στο δικαστήριο μέσα από την ανάγνωση ηχογραφημένων αποσπασμάτων. Η υπόθεση εκδικάζεται αυτό τον καιρό (από τις 5 Οκτώβρη 2011) στα ειδικά δικαστήρια Κορυδαλλού μέσα σε καθεστώς πολιτικά επιβεβλημένης σιωπής. Οι αλληλέγγυοι/ες αποφάσισαν να διαρρήξουν αυτή τη σιωπή και την πολιτική εντολή για φίμωση της δίκης και του πολιτικού λόγου των κατηγορουμένων στην υπόθεση του ΕΑ.

Κατά τη διάρκεια αναμετάδοσης του ηχητικού μηνύματος με αυτεπάγγελτη εντολή του εισαγγελέα έγινε επέμβαση των ΜΑΤ και παρόλο που η διοίκηση του σταθμού δεν επιθυμούσε καμία δίωξη, επακολούθησαν συλλήψεις, με την κατηγορία του εγκωμιασμού τρομοκρατικής πράξης και προτροπής σε πράξεις βίας.

Η επίθεση αυτή στους καταληψίες του σταθμού είναι μια καθαρά φρονηματικού τύπου πολιτική δίωξη και ανοίγει το δρόμο για ευρείες κατασταλτικές επιχειρήσειςσε βάρος οποιουδήποτε τολμήσει να εκφραστεί ενάντια στην διαρκώς εντεινόμενη κοινωνική-οικονομική-πολιτική εξαθλίωση, είτε διαδικτυακά είτε έντυπα. Στόχος κράτους και αφεντικών είναι αφενός να διατηρήσουν το τείχος σιωπής γύρω από τις πολιτικές δίκες και τους πολιτικούς κρατούμενους (που αυτή τη στιγμή ξεπερνούν τους 40 στις ελληνικές φυλακές), κι αφετέρου να επανακαθορίσουν τον εσωτερικό εχθρό ο οποίος θα εντοπίζεται στις πράξεις κάθε αγωνιζόμενου ανθρώπου. Είτε αυτές αφορούν το μοίρασμα ενός κειμένου σαν αυτό που κρατάς, είτε μία αφισοκόλληση, είτε οποιαδήποτε άλλη έκφραση θεωρήσουν επικίνδυνη η απλά δυσάρεστη.

Η απροκάλυπτη απόπειρα ποινικοποίησης της αλληλεγγύης ξεθάφτηκε από το χρονοντούλαπο του ποινικού οπλοστασίου του κράτους με τη λογική του ποινικού ιδιωνύμου. Στα πλαίσια της θωράκισης του τρομο-κράτους έχουν ενεργοποιηθεί τα πιο άγρια μέσα πάταξης , π.χ. – υπέρογκες εγγυήσεις με σκοπό την οικονομική εξόντωση, ενοχοποίηση φιλικών/ συντροφικών σχέσεων, τρομοκράτηση εργοδοτών από τους μπάτσους προκειμένουνα οδηγήσουν αγωνιζόμενους ανθρώπους στην ανέχεια, και οι μετεμφυλιακού τύπου διώξεις δεν έχουν τέλος.

Ως “τρομοκρατική” οργάνωση ορίζεται πλέον και αυτή που συγκροτείται για να διαπράξει πλημμελήματαπου συναντώνται σε κάθε απεργία (π.χ. παρακώλυση συγκοινωνιών, διακεκριμένη φθορά κ.ά.). Έτσι, οι συλληφθέντεςκάθε πορείας, στους οποίους κατά κανόνα αποδίδονται τέτοια αδικήματα, μπορούν κάλλιστα να δικαστούν ως “τρομοκράτες”. Απλώς, τους επιφυλάσσεται μικρότερη ποινή σε σχέση με όσουςκατηγορούνται γιακακουργήματα, αλλά η λειτουργία ενός τέτοιου μηχανισμού δεν βασίζεται στις νομικές διαφορές αλλά στον εκφοβισμό και την προληπτική καταστολή, ξεκινώντας από την σκέψη.

Στεκόμαστε δίπλα σε όλα τα κοινωνικά κομμάτια που αντιστέκονται με οποιοδήποτε τρόπο στην επέλαση της βαρβαρότητας. Δε θα σταματήσουμε μέχρι την κοινωνική απελευθέρωση.

ΚΑΜΙΑ ΔΙΩΞΗ ΣΤΟΥΣ 20 ΣΥΛΛΗΦΘΕΝΤΕΣ

ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΕ ΟΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΠΟΛΙΤΙΚΟΥΣ ΚΡΑΤΟΥΜΕΝΟΥ

css.php